Daar zijn we nog veel te jong voor

Een jaar of twee geleden ben ik terechtgekomen bij een toch wel heel bijzonder voetbalclubje: de voetbaldames van OVVO in Gouda. O.V.V.O. staat overigens voor Oudere Vrouwen Voetballen Ook!

Bijzonder, want we zijn allemaal 55-plus. En voor zover wij weten, zijn we daarmee de enige damesvoetbalgroep in Nederland in deze leeftijdscategorie.

Iedere week trekken we de voetbalschoenen weer aan. We trainen wat, doen oefeningen en spelen natuurlijk een partijtje.

En dat doen we allemaal heel ontspannen en puur voor de gezelligheid.

Dachten we.

Want zodra die bal begint te rollen, blijken we ineens toch behoorlijk fanatiek. Dan moet er gewonnen worden, was die bal écht niet uit en stond je toch echt helemaal vrij. En natuurlijk ligt het nooit aan jezelf als een pass niet aankomt. 😉

Of alles nog even soepel gaat als vroeger? Mwah.

In het hoofd, absoluut.

De benen denken daar soms anders over.

Maar juist dat maakt het zo leuk. We rennen, proberen een fatsoenlijke bal te geven, maken doelpunten – soms zelfs hele mooie – en lachen vooral ontzettend veel.

En dan hebben we natuurlijk Willem.

Onze trainer.

Want terwijl wij iedere week weer met frisse moed het veld op komen, staat Willem er toch ook maar mooi iedere week weer. Voor een hele groep dames van 55-plus. Hij legt oefeningen uit, zet pionnetjes neer, probeert ons iets bij te brengen en doet dapper zijn best om de boel een beetje in het gareel te houden.

Of dat laatste altijd lukt, laat ik maar even in het midden.

Maar Willem: we waarderen het. Echt. 😄

Wat OVVO voor mij vooral bijzonder maakt, is de groep. Vanaf het begin voelde het goed. Een warm bad eigenlijk. Geen gedoe, geen bewijsdrang. Gewoon een stel leuke vrouwen die graag voetballen, veel lachen en het vooral heel gezellig hebben met elkaar.

En misschien is dát wel waarom ik dit clubje zo leuk vind.

We worden allemaal ouder. Daar valt weinig aan te veranderen. Maar dat betekent natuurlijk niet dat je ineens moet stoppen met dingen waar je lol in hebt.

Dus staan wij iedere week gewoon weer op dat veld.

De ene week iets soepeler dan de andere. De volgende ochtend misschien met wat meer spierpijn dan vroeger.

Maar altijd met plezier.

En Willem?

Die staat er volgende week gewoon weer.

Tenminste… dat hopen we. 😉⚽